K Adamopoulos

From Ανοικτό Σπηλαιολογικό Εγχειρίδιο
Revision as of 06:41, 9 August 2012 by MariaScott (Talk | contribs) (minor updates)

Jump to: navigation, search
O Κώστας Αδαμόπουλος γεννήθηκε στις 7 Μαρτίου του 1973 στον Πύργο της Ηλείας. Εκεί πέρασε τα παιδικά του χρόνια - δίπλα στην θάλασσα, σε έναν τόπο μάλλον πεδινό. Σε ηλικία 17 χρονών, μετά από Πανελλήνιες Εξετάσεις (από Γενικό Λύκειο) πέρασε στην Σχολή Τεχνολογίας Γεωπονίας του ΤΕΙ Ηρακλείου. Έτσι το 1990 μετακόμισε στην Κρήτη για τις σπουδές. Το τοπίο στο νησί ήταν πολύ διαφορετικό με μεγάλα βουνά τα οποία άσκησαν πάνω του μια ακατανίκητη έλξη. Έχοντας πάθος με τα ταξίδια με αυτοκίνητο (αρχικά) και την μοτοσικλέτα (μέχρι και σήμερα) άρχισε από νωρίς να εξερευνει το νησί. Η αγάπη του για τις εκδρομές στην φύση και ειδικά στην ορεινή φύση της Κρήτης (η οποία προφανώς αποτελούσε για αυτόν ένα πρωτόγνωρο πεδίο) όλο και δυνάμωνε. Το 1992, μέσα από το ΤΕΙ ήρθε σε επαφή με το τοπικό τμήμα της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας (στο Ηράκλειο), τα μέλη του οποίου τον αγκάλιασαν πολύ θερμά από την αρχή παρά το γεγονός του ότι εκείνη την χρονιά είχαν χάσει ένα μέλος τους, τον σπηλαιολόγο Σάββα Βαρδάκη, στο γνωστό σπηλαιολογικό ατύχημα. Μαζί με μέλη της ΕΣΕ τον Ιούνιο του 1992 επισκεύθηκε το πρώτο του σπήλαιο, τον Θερίοσπηλιο, στο Καβούσι του Νομού Λασιθίου (Ανατολική Κρήτη), μια πολύ μεγάλη αποικία νυχτερίδων την εποχή εκείνη.


Στην σπηλαιολογία προφανώς βρήκε ένα συναρπαστικό "πεδίο" καθώς αισθάνθηκε ότι είναι ένας χώρος στον οποίο μπορεί κανείς να αναπτυχθεί τόσο πνευματικά και πολιτιστικά ενώ συνάμα ταξιδεύει, να γυμνάζεται και να βιώνει μοναδικές εμπειρίες. Αυτό που τον συνάρπασε περισσότερο από όλα και υπήρξε πιθανόν το πιο ισχυρό αρχικά κίνητρο του ήταν μια πρόκληση... Μια τεράστια πρόκληση η οποία σύντομα μετατράπηκε σε δέσμευση για την ανάπτυξη της σπηλαιολογίας στην χώρα μας, την διάδοσή της και την εξέλιξη της σε βαθμό που να μην έχει να ζηλέψει τίποτα από την σπηλαιολογία άλλων - πιο ανεπτυγμένων σπηλαιολογικά - χωρών:


Τον Σεπτέμβριο του 1992, στο βαθύτερο σπήλαιο της χώρας μας είχαν κατέβει μονάχα Γάλλοι σπηλαιολόγοι (αυτό ήταν τότε μόλις -473μ, ήταν ο «Τάφκος στα Πετραδολάκια»). Ακούγοντας περιγραφές του Γιάννη Νάθενα (μέλος ΕΣΕ) - του μόνου Έλληνα που είχε κατεβεί κάτω από την λίμνη (σε βάθος -400 μέτρα) - για τους καταρράκτες και τα νερά, έκαναν την φαντασία του να οργιάζει και τον ώθησαν να θέλει όσο τίποτα άλλο να πατήσει το πόδι του στα μέρη αυτά.


Έτσι, ξεκίνησε για να κατέβει στο (τότε) βαθύτερο βάραθρο της χώρας και τελικά βρέθηκε αρκετά χρόνια μετά να κατεβαίνει στο βαθύτερο βάραθρο του κόσμου την Voronia-Krubera (-2.164m), το 2005. Το 1992, θεωρούσε «άθλο και άπιαστο όνειρο» να επαναλάβει το εγχείρημα των Γάλλων (στα -473μ) όμως τα πράγματα έμελε να εξελιχθούν καλύτερα από την όποια του προσδοκία. Έτσι, τρία χρόνια αργότερα (το 1996) μετά από σκληρή δουλειά και αφοσίωση βρέθηκε να εξερευνεί μαζί με μια χούφτα ανθρώπους, Έλληνες και Γάλλους, την «Ταφκούρα» - το απόλυτο του σπήλαιο - με βάθος (τότε) -810μ και μήκος 6,5 χιλιόμετρα. Σαν να μην έφταναν αυτά, λίγο αργότερα (1997) βρέθηκε από νωρίς στον «Γουργούθακα» (-1208μ) με τους πανέμορφους καταρράκτες του για να επιστρέψει εκεί με την ομάδα του ΣΕΛΑΣ, το 1999 (-985μ) και 2001 (-1208μ).


Εκπαίδευση

Στην πορεία αυτήν είχε την τύχη να συμπράξει με εκατοντάδες άλλους σπηλαιολόγους από την Ελλάδα και το εξωτερικό, είτε σε σπήλαια της Ελλάδας είτε σε σπήλαια του εξωτερικού γεγονός στο οποίο οφείλει πολλές αν όχι τις περισσότερες γνώσεις του σε αυτούς. Πάντοτε πίστευε εξάλλου ότι ποτέ δεν σταματάς να μαθαίνεις και ότι μαθαίνεις πολλά ακόμη και από τον πιο αρχάριο αρκεί να έχεις τα μάτια και τα αυτιά σου ανοικτά. Αναμφισβήτητα όμως η δράση του στην σπηλαιολογία στιγματίστηκε από το ζευγάρι Γάλλων σπηλαιολόγων Thierry Monges(CREI/FFS) και Manon Moreau τους οποίους γνώρισε το 1993 και στους οποίους οφείλει - όπως δηλώνει ο ίδιος - κατά το μεγαλύτερο ποσοστό την εκπαίδευση, το ύφος και την σημερινή μου πρ� ... \n

The Importance of Imagination

While growing up, Id never really considered how important it is to be imaginative. Its a childhood profession, you could say. It comes naturally. Then we hit an age when were presented with a scantron of bubble-in options, a template for a CV that we need to create, and Excel. At that point, our learning has to fit into certain parameters: within that little bubble, within the one page limit, and within a tiny digital graph. So, what happens to our imagination?It seems to fade.

[The Importance of Imagination]

[GoodvilleNews.com - good, positive news, inspirational stories, articles]

A Savior At the Grocery Store

Numbly, I left my husband, Marty, at the hospital where I had been visiting two of my children and headed for the grocery store. Since it was eleven p.m., I drove to the only store I knew was open twenty-four hours a day. I turned my car motor off and rested my head against the seat.

[A Savior At the Grocery Store]

[GoodvilleNews.com - good, positive news, inspirational stories, articles]

10 Ways to Love Where You Live

Community is not just for extroverts.For thousands of years, our ancestors lived in barrios, hamlets, neighborhoods, and villages. Yet in the time since our parents and grandparents were young, privacy has become so valued that many neighborhoods are not much more than houses in proximity.

[10 Ways to Love Where You Live]

[GoodvilleNews.com - good, positive news, inspirational stories, articles]

Disney Brings "Cars" To Life With Cars Land

After five years in the making, Disney California Adventure is finally ready to rev up the engines on Cars Land. Disneys latest creation, based on the hit Pixar movie, brings the popular characters to life at Disney California Adventure.

[Disney Brings "Cars" To Life With Cars Land]

[GoodvilleNews.com - good, positive news, inspirational stories, articles]

A Young Girl with a Big Heart and an Old Man with a Lot of Flowers

When I was very young (about ten or eleven years old), I heard that our neighbor, a retired physician, had lost his wife after a long illness. He was such a dear soul, and he had the most spectacular gardens in his backyard. The whole neighborhood could see his glorious flowers from the street. The backyard was a profusion of daisies and roses, snapdragons and lilies, hyacinths and columbines. I used to think there wasnt a flower in the world that he didnt grow.

[A Young Girl with a Big Heart and an Old Man with a Lot of Flowers]

[GoodvilleNews.com - good, positive news, inspirational stories, articles]